مىدهد ، 4 - بركات را از بين مىبرد ، 5 - آفت‌ها را بيش‌تر مىكند ، 6 - از نزديك شدن به مقام قرب الهى غافل مىسازد . دوازدهم فَاحْيِنى حَيوةً طَيِّبَةً تَنْتَظِمُ بِما اريدُ . . . زندگى پاك و آرام كه انسان بتواند در آن ، به خواسته‌هاى مشروعش برسد در فرهنگ قرآن و حديث به آن ( حيوة طَيِّبة ) گفته مىشود و حضرت در اين جا به همان نام ياد كرده و آن را روشن ساخته است ، تَنْتَظِمُ ما اريدُ و تَبلُغُ ما احِبُّ ، تصميم و خواسته‌هايم را سامان بخشى ، و علاقه‌هاى مشروعم را برايم برسانى . هنگامى كه از خدا مىخواهيم ما را در ( حَيوةِ طَيّبة ) زنده بدار ، يعنى ، سامان بخشى خواسته‌ها ، و نيل به علاقه‌ها ، با اراده خدا صورت مىگيرد ، جالب اين است كه پروردگار متعال در قرآن رمز مستجاب شدن اين دعا را روشن كرده است و مىفرمايد : مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ او انْثى و هو مؤمن فَلَنُحِيَنَّيهُ حَيوةٌ طَيِّبَةً ، هركس مرد و يا زن اگر كارهاى شايسته و خداپسندى انجام دهد در حالى كه به خدا ايمان دارد ما او را در حيوة طيّبة زندگى مىدهيم . سيزدهم : « وَ لا تَسْتَدْرِجْنى بِامْلائِكَ لى . . . ؛ يعنى با فرصت دادن هايت غافلگيرم مكن » گاهى انسان به كارهاى زندگى چنان سرگرم است كه به حلال و حرام بودنشان اصلًا توجهى ندارد چون با هيچ مانعى مانند ، گرفتارى ، بيمارى ، كمبودها ، هم مواجه نمىشود و لذا به سرعتش در جهت گناه و حرام مىافزايد غافل از اين كه اين گونه وضعيت‌ها بهروزى نيست ، بلكه فرصت و مهلتى است كه خداوند براى او داده تا در يك لحظه او را در دام عذابش گرفتار سازد ، و اين را در فرهنگ دينى [ اسْتدراج ] گويند ، يعنى غافلگير كردن ، مثلًا شكارچيان بعد از گستردن دام ، چيزهائى مورد علاقه زياد شكار را روى آن و كناره‌هايش قرار مىدهند و حيوان با حرص زياد وارد ميدان مىشود ، ولى در وسط عيش ونوشش حلقه دام اسيرش مىسازد و لذا در ادامه مىگويد خدايا ، مرا از خواب بيخبران ، و خواب آلودگى